ما به کسب و کارهای نوپا کمک می کنیم تا حرفه ای شوند.

ما به کسب و کارهای نوپا کمک می کنیم تا حرفه ای شوند.

درباره بنیاد میر

ارائه خدمات مشاوره

بنیاد دکتر مازیار میر، همراه حرفه‌ای شما در مسیر مشاوره انتخاباتی، آموزش تخصصی املاک و برندسازی شخصی.

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر

خانه » مقالات » زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر
زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر

زبان بدن

به روز رسانی آذر ماه ۱۴۰3……

بازدید های امسال  :  73139

نوشته دکتر مازیار میر محقق و پژوهشگر

#مازیارمیر

زبان بدن در سیاست
زبان بدن در سیاست

 

 ما موفقیت تبلیغات انتخاباتی شما را کاملا تضمین می کنیم

جدیدترین راه حل ها  و دست آوردهای علمی و عملی بر اساس

پیشرفته ترین متد بصورت حضوری و آنلاین و یا تلفنی  09120054873

 

 

ایا به معنی رفتارها و ژستها در عرف دیپلماتیک آگاهی دارید اگر علاقه مند به افزایش دانش زبان بدن یا زبان خاموش با رویگرد

سیاسی دارید این مقاله را لطفا مطالعه فرمائید.

قبل از هر مطلبی بهتر است با مفهوم زبان بدن یا body language آشنا شویم ؟

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر
زبان بدن در سیاست

 

تحلیل زبان بدن دونالد ترامپ بازگشت گاو چرانها به سیاست قسمت دوم

زبان بدن در سیاست
زبان بدن در سیاست

زبان بدن در سیاست

 

از این عکس چه برداشتیی دارید آیا باراک اوباما پیش قدم نشده ( هرچند از روی عکس نباید برداشت کرد و مخصوصا قضاوت نمود)  یکی از مهم ترین

خصوصیات انسان که او را نسبت به سایر موجودات زنده در طبیعت متفاوت نمزبان بدن تخصصی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نوشته دکترمازیارمیروده و برتری می دهد قدرت تفکر و تکلم و سخن گفتن اوست. او می تواند

با به کارگیری کلمات و جملات احساسات و نیات درونی اش را بیان کند و دیگران را از آن آگاه نماید. از طرفی خواسته یا ناخواسته در فضایی که آن را

سکوت و خاموشی می نامیم و با زبان بی زبانی تنها با آنچه «body language» یا زبان حرکات بدن و اجزای آن خوانده می شود، می تواند به خوبی

احساسی را انتقال داده یا معنای کلامی را تغییر دهد.

 

 


لطفا فیلم تکنیک های انتخاباتی در آپارات https://www.aparat.com/v/aNcSxمشاهده فرمایید.


 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 

زبان بدن در سیاست

 

بعنوان مدرس زبان بدن سیاستمداران و محقق علوم رفتاری معتقد هستم آموزش و یادگیری زبان بدن یکی از مهم ترین رفتارهای حرفه ای است که

بعنوان الفبای سیاست باید هر فرد حرفه ای آنرا یادبگیرد و بداند.  یکی از مهم ترین خصوصیات انسان که او را نسبت به سایر موجودات برتری می دهد

قدرت تکلم و سخن گفتن اوست ، ولی در بسیاری از موارد اظهار نظر صریح ممکن نیست و شخص با استفاده از حالات صورت و یا حرکات دست و بدن که

به اصطلاح “Body Language” گفته می شود به بیان احساسات و مقاصد خود می پردازد.

هرگز اظهار دوستی و علاقه شخصی در حالی که اخم کرده و ترشرویی نشان می دهد، قابل قبول نیست. بنابراین به کارگیری این ۲ زبان در یک جهت و

راستا می تواند به خوبی در بیان هیجانات، عواطف و احساسات به کار رود و البته باید دانست این خود از سنت پیامبر و ائمه اطهار است.

پس توجه به زبان رفتار را در خود تقویت کنید وهمواره در هنگـام مواجـه شدن با واکنش منفی از طرف مقابل در صدد متعادل کـردن اوضــاع برآیید. در این

مواقع بهتر است به جـای ایـنکه شـیوه قـبلی خود را ادامه دهید و بر آن اصــرار ورزید سیاست جدیدی را در پیش گیرید،چراکه اگر فردی از رفتار یا گفتار

شما ناراحت یا عصبانی باشد علائم رفتاری او پیشاپیش این موضوع را به شما هشدار می دهند .

 

یکی از مهم ترین کاربرد های زبان بدن برای بیان نظرات و احساسات درونی در مذاکرات سیاسی میان سران کشور هاست ، با توجه به اینکه زبان بدن

شامل دو قسمت است ، یکی زبان حرکات بدن و دیگری زبان آرایش و ظاهر بدن به بیان تعابیر برخی از رفتار ها می پردازیم .اما قبل از ان خلاصه ای از

سخنرانی دیروز را برای برخی کاندیداهای محترم و نمایندگانشان را برایتان ارائه می نمایم.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 

هفت راز زبان بدن تاثیرگذار و ماندگار از سیاستمداران برتر جهان
سخنران دکتر مازیار میرمشاور عالی انتخاباتی

 

زبان بدن، یکی از قدرتمندترین ابزارهای ارتباطی است که حتی بدون سخن گفتن می‌تواند پیام‌های عمیقی را منتقل کند. سیاستمداران موفق جهان، با

بهره‌گیری از این ابزار، توانسته‌اند حضور خود را در صحنه‌های سیاسی تقویت کرده و اعتماد عمومی را جلب نمایند. در ادامه، به بررسی 7 نوع زبان بدن

تاثیرگذار و ماندگار از سیاستمداران برتر جهان می‌پردازم که می‌تواند الگویی برای همه‌ی ما باشد.

 


 

بخش نخست

 تماس چشمی قوی و صادقانه

سیاستمدارانی مانند باراک اوباما، با برقراری تماس چشمی مستقیم، توانسته‌اند به مخاطبان خود احساس اعتماد و صداقت بدهند. چشم‌ها آینه روح هستند و تماس چشمی طولانی‌تر، نشانه‌ی این است که فرد به حرف خود باور دارد و از موقعیت خود اطمینان دارد.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 


 

بخش دوم

دست‌های باز و انعطاف‌پذیر

نمادین‌ترین زبان بدن در سخنرانی‌های نلسون ماندلا، دست‌های باز و گشوده‌اش بود. این حرکت نشانه‌ی پذیرش،

صلح و انعطاف است. وقتی دست‌ها به شکل باز قرار می‌گیرند، پیامی از شفافیت و آمادگی برای همکاری منتقل

می‌شود.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات

 


 

بخش سوم

لبخند طبیعی و صمیمانه

لبخند، یکی از موثرترین زبان‌های بدن است که می‌تواند فاصله‌ی بین فرد و مخاطب را کاهش دهد. مثال بارز این موضوع، رفتار جورج کلونی در صحنه‌های مختلف است. لبخند او همواره طبیعی و صمیمانه بوده و این باعث شده تا مردم به او نزدیک‌تر شوند.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 

 


 

بخش چهارم

ایستادن مستقیم و پایدار

 

فریدریش نیچه، فیلسوف معروف، می‌گفت: “قدرت در ایستادن است.” سیاستمدارانی مانند آنگلا مرکل، با ایستادن

مستقیم و بدون خم شدن، نشان می‌دهند که قوی، پایدار و آماده‌ی مقابله با چالش‌ها هستند. این حالت بدنی،

اعتماد به نفس را دوچندان می‌کند.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 

 


 

بخش پنجم

حرکات دست هماهنگ با سخن

حرکات دست‌ها باید هماهنگ با سخنان باشد تا اثر بخش‌ترین پیام را منتقل کند. وینستون چرچیل، نخست‌وزیر

سابق بریتانیا، از حرکات دست دقیق و هدفمند برای تاکید بر نکات مهم استفاده می‌کرد. این حرکات، سخنرانی‌های

او را قوی‌تر و ماندگارتر می‌کرد.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 


 

 

بخش ششم

تمایل بدن به سمت مخاطب

 

وقتی فرد بدن خود را به سمت مخاطب متمایل می‌کند، نشان می‌دهد که به حرف‌های او علاقه‌مند است و به دنبال

ایجاد ارتباط است. البته این تمایل باید طبیعی باشد. مثال بارز این موضوع، رفتار بیل کلینتون در مصاحبه‌ها و

جلسات است.

 

 

 


 

هفتم

حالت آرام و متعادل

 

سیاستمدارانی مانند جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا، با حفظ حالات آرام و متعادل، توانسته‌اند در مواقع بحرانی

نیز اعتماد عمومی را جلب کنند. حالت آرام بدن، نشانه‌ی این است که فرد تحت فشار نیست و می‌تواند تصمیمات

منطقی بگیرد.

 

زبان بدن در سیاست نوشته دکتر مازیارمیر مشاور عالی انتخابات
زبان بدن در سیاست

 

جمع‌بندی

زبان بدن، تنها یک ابزار جانبی نیست؛ بلکه بخشی جدایی‌ناپذیر از ارتباطات مؤثر است. سیاستمداران برتر جهان، با

بهره‌گیری از این 7 عنصر کلیدی، توانسته‌اند خود را به عنوان رهبران محبوب و مورد اعتماد معرفی کنند. این درس‌ها

نه تنها برای سیاستمداران، بلکه برای هر فردی که به دنبال ایجاد ارتباط عمیق‌تر و مؤثرتر است، ارزشمند است.

 

====================================================================================

زبان بدن تخصصی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نوشته دکترمازیارمیر

====================================================================================

زبان بدن سیاستمداران

 

بهترین ژست ها :

 

بهترین ژست قدرت متناسب با استایل بدنتان را انتخاب نمائید برج سازی برج بالا و یا پایین و یا حتی قلم به دست می تواند یکی از تکنیکی ترین

تکنیکهای موثر برای یک سیاستمدار و یا حتی افرادی باشد که می خواهند قدم به سیاست گذارند بیاد داشته باشیم دستهای قفل در هم و یا استایل

بادیگارد بدترین زست در این مواقع قلمداد می شود که تبعات بسیار منفی دارد.

 

بازکردن دکمه :

 

افرادی که باشما بی ریا وصمیمی هستند غالباٌ دکمه های کت خود را باز کرده یا حتی آنرا از تن در می آورند اما در یک مذاکره رسمی اینچنین نیست .

در این شرایط افراد زمانی کت خود را در می آورند که امکان دسترسی به توافق وجود داشته باشد , به عبارت دیگر هرقدر هوای اطاق گرم باشد اگر

طرفین احساس دسترسی بهتوافق را نداشته باشند کتشان را در نمی آورند.

 

====================================================================================

====================================================================================

انداختن پارو پا:

در هنگام مذاکرات هر گاه یکی از طرفین یا هر دو ی آنها پاهای خودرا روی هم می اندازند نشانه این است که وارد مرحله جدیدی از مذاکره می شوید ,

مرحله ایی که امکان تفاهم کمرنگ می شود . اگر انداختن پا روی پای دیگر با گذاشتن دستها در زیر بغل بصورت ضربدر همراه باشد اوضاع وخیم تر است

و باید یک فکر جدی برای تغییر وضعیت انجام دهید تا طرف مقابل از حالت تدافعی خارج شود.

 

 دست به چانه :

 

این علامتی از زبان رفتار است که در هنگام تصمیم گیری بکار می رود. کشیدن دست به روی چانه معمولا” با حالتی از چهره همراه است که در آن

چشم ها کمی جمع می شود. افرادی دیگر ممکن است در این حالت لب بالایی را لمس کنند وآنرا بکشند و بعضی مردها با سبیل یا ریش خود بازی کنند

که همگی دلیل بر تعمق و ارزیابی است. در بازی شطرنج نیز افرادی که قرار است حرکت بعدی را انجام دهند در بسیاری از موارد چنین اشاره ایی را از

خود نشان می دهند که پس از تصمیم گیری متوقف می شود .

 

 عینک :

 

برداشتن آهسته عینک جهت تمیز کردن آن در شرایطی که نیازی به این عمل نیست اشاره تعویقی است, این عمل در طی یک مذاکره ممکن است

چندین بار انجام بگیرد. در چنین حالتی شخص می خواهد با طفره رفتن از پاسخ یک سؤال یا ایجاد تاخیر در پاسخ مطالبی را در ذهن خود بررسی کرده

وموقعیت خود را مرور نماید. در هر حال این افراد می خواهند زمانی رابرای پرسش یا پاسخخود در اختیار بگیرند. اشاره مشابه دیگر می تواند برداشتن

عینک در کنار دهان باشد.

 

دست زدن به بینی:

 

این علامت رفتاری ویا مالیدن با انگشت اشاره نشانه شک وتردید در مورد مطالب گفته شده در یک گفتگـــو یا مذاکره میباشد؛ به ویژه اگر این اشاره

همراه با متمایل شدن شخص به انتهای صندلی باشد. اما مراقب باشید که این اشاره را با کسی که بینی خود را می خاراند اشتباه نکنید. اشاره دیگری

در این زمینه مالیدن پشت گوش یا کنـار آن است که حاکی از شک وتردید در ارائه یک پاسخ یا سبک وسنگین کردن آن است. در بسیاری از مواقع پس از

این عمل دست به سمت چشم رفته وعمـل مالیـدن چشـم انجام می شود.

 

ضرب گـرفتـن :

 

کسی که با ریتمی یکنواخـت وکسل کننده به روی میز ضرب میزند می خواهد احساس بی قراری خود را بیان کند.اشارات مشابه دیگـر می تواند این با

شد که فرد مرتباٌ دکمه خودکار خود را بالا وپایین می زند ویا باپاشنه پا به زمین ضربه میزنـد. پیام مستقیم این اشارات برای شما این است که باید دریابید

که حرفهایتان کسل کننده یا بی روح است ویا اینکه برای طرف مقابل تازگـی نــــدارد.

 

مچ پا به روی مچ پا:

 

این اشاره اشاره ایست که در مواقع بسیاری بروز می کند. مثلا” در جلسات دوستانه یا رسمی که شخص تحت فشار روانی ؛ تنش یا استرس قرار

گرفته است.

بسیاری از افراد در موقعیت های تنش زا مانند شرکت در مصاحبه یا آزمونی برای استخدام ،مچ پاهای خود راروی هم می اندازند. اصولاّ علائم زبان رفتار

بیشتر با یکدیگر ودر یک مجموعـه ظـاهر می شوند وبه همین ترتیب باید با هـم تعبیر شونـد.به عنوان مثال اگرفرد مقابل شمـا پایش را از روی پا بردارد و

کمـی به طرف شما خم شود شما می توانید نتیجه بگیرید که وی به سخنان شما علاقمند است و مایل است بیشتر بداند.

 

رئوس علائم منفـی زبـان بدن :

 

– نوک پاهـا در جهت مخالـف شماست یا به سمت درب خـروجی است ؟

– تمـاس چشمـی محدود

– تکان دادن سریع سـر به جهـت تائیـــد

– لمس کردن و مالیدن پشـت گـردن

– نگـاه کردن به سقـف وآسمـان

– چرخـیدن به دور واطــراف و سـایر اشـاراتی که در بــالا به آنهــا اشاره شد.

چشمهازبان بدن بازیگران مقابل دوربین قسمت اول رئیس خوب

     – مالش :

زمانی که فردی چشمش را با انگشت اشاره مالش می دهـد نـشـانـگر فریب و نیرنگ می باشد. از آنجایی که فرد میـخواهد تماس دیداری را قطع کند بهانه ای بدست می آورد که به این طرف و آن طرف نگاه کند. ایـن حـرکت غیر ارادی یـک افــشـاگر حسابی است که فرد دارد دروغ می گوید.

     – برگرداندن:

این معمولا یک علامت مسلم از نیرنگ، گناه و دروغگویی است.

     – چشم رابستن:

هرگاه چشمان یک فرد برای لحظه ای طولانی تـر از چـشم بر هم زدن متعارف بسته و ابروها نیز برخاسته شود پیـام چنـیـن اسـت: “بـه حرف زدن خود خاتمه بده.”

     – چشم به سمت بالا:

این نشانه غضب و عصبانیت است.

     – نگاه ممتد:

این بی تردید یک نشانه گرایش جنسی است. شخصی که تماس چشمی برقرار می کند، چشم برگردانده، سپس مجددا به چشمان شما نگاه می کند میـگویـد: “مایلم با شما بیشتر آشنا شوم”

    – نگاه خیره:

این نشانه خلق تهاجمی، سلطه جویانه و تهدید آمیز است.

    – ابروان گره خورده:

زمانی که هر دو ابرو به سمت همدیگر کشیده میشود باعث پدید آمدن شیار بین آن دو می شـود که دلالت بر اضطـراب، درد، تـرس و یـا آمـیـزه ای از ایــن هیجانات دارد.

زبان بدن

      – خنده زوری:

این نیشخند کنترل شده تا چشمها گسترش نمی یابد.

      – دهن کجی:

گوشه لبها را مانند پوزخند به عقب برده و دندانها را نمایان میگرداند.

      – تبسم با دهان گشوده:

دندانهای بالا نمایان شده و بـه شـخـصـی کـه بـا شـما گفتگو میکند می فهماند که مایل هستید بیشتر با او آشنا شوید.

      – تبسم با لبان بسته:

این لبخند تنها برای ادای احترام و ادب و نزاکت است.

      – لبان سفت و جمع شده:

دال برتنش و عدم پذیرش است.

دست ها

       – دست دادن محکم:

فردی که دستش را دراز کرده و سـپـس دسـتـانـش را بـه طـریقی می چرخاند که دستش بالا و کف دستش پایین قرار می گیـرد، سـعی در توفق و برتری جویی دارد. این نوع دست دادن اغـلب اوقـات در مـوقـعـیـت هـای سیـاسی و دیپلماتیک کاربرد دارد.

      – دست دادن بسیار محکم:

نشانگر شور و اشـتیاق و سلطـه گـری اسـت. بـی تـردیــد میتوان فهمید چه کسی اینجا فرمان میدهد.

       – دست دادن شل:

فردی که تـنـها انگشتان دستـش را دراز میکند و یا دستهایش مانند ماهی شل است، می گوید: مایل نیستم به مـن دسـت بزنید، من صمیمیت را دوست ندارم. همچنین آن نشانه ضعف، انقیاد و مطیع و تسلیم بودن نیز میباشد. هر گاه آقایی در یک موقعیت کاری از این دست دادن استفاده میکند امکان دارد چنین برساند که قصد دارد مخفیانه اعمال نفوذ در موقعیت نماید.

      – دست دادن با هر دو دست:

هرگاه از دست چپ برای در برگرفتن و پوشاندن دستهای فشرده شده استفاده گردد، دست دادن دستکش وار نامیده شده و راستی و صمیمیت زیاد را می رساند مانند یک در آغوش گرفتن کوچک و ظریف.

      – حرکت انگشت:

ضربه آهسته، مضراب زدن و یا ریتم یکنواختی را با انگشتان نواختن، دلالت بر بی تابی و ناشکیبایی دارد. یک حرکت نمادین گریز میباشد. انگشتان عمل راه رفتن را گرچه بدن بی حرکت است انجام میدهند.

     – دستهای پـنهان:

این ژست مرموز و آب زیر کاهانه است. فرد میگوید: مایل به گفتگو با شما نمیباشم. خصوصا در مورد دستهایی که عمیقا در جیــب ها فرو شده باشد جایی که برای تماس و گرفتن دست و یا هر گونه رابطه صمیمانه وجود نخواهد داشت.

     – دستها به روی زانو:

وقتی کف دستها بـه طـرف بـالا بـاشـد، شـخص گـشـاده رو و پـذیـرا می باشد. وقتی کف دستها پایین باشـد مـمکـن اسـت پـای فـریبکاری و تعرض در میان باشد.

     – مناره کردن انگشتان:

هنگامی که فردی انگشتان خود را به هم فشرده و چـانـه و دهان را روی سر انگشتان قرار میدهد نـشانگر تفکر عـمـیق است. مانند زمانی که شخص به امید شنیدن جواب می باشد. همچنین حایلی اسـت بـرای مـحـافـظـت کـردن از قفسه سینه، پایین صورت و دهان.

     – مشت پوشیده شده با دست باز:

فـرد در ایـن حـالت خشـمگین است اما می کوشد که آرام بماند. به اصطلاح خود را کنترل کند.اما مراقب این فرد باشید چون امکان دارد هر موضوع کوچکی منجر به آن گردد که کنترلش را از دست بدهد.

     – پرتاب دست:

شـخصـی کـه مـی خـواهـد عـقایدش را به اجبار تحمیل کند ممکن است دستش را بطرف شنونده و جلو پرتاب کند. درحالت پرخاشگرانه خفیفتر تنها از انگشتان استفاده میگردد.

    – قلاب کردن دستها پشت سر:

این یک ژست متکبرانه میباشد. خصوصا زمانی که فرد به عقب تکیه داده باشد. او میگوید: من آنقدر بر شما سلطه دارم که نیاز به دفاع کردن از خودم ندارم.

     – بازی کردن با حلقه ازدواج:

این علامت عصبی بودن و نـشـانگر آن است که مشکلی در ارتباط وجود دارد. خصوصا زمانی که فرد همزمان در مـورد هـمسـرش در حـال صحبت کردن میباشد.

    – تکان بیقرار دستها:

این تلاش بدن برای رهایی می باشد. هـورمـون آدرنـالیـن در حال ترشح شدن است اما فرد نمی داند چگونه رهایی یابد. کلـنـجار رفـتـن بـا سـر آسـتـیـن پیراهن و یا جواهر آلات روی مچ به دیگران میـگوید که: شما احتیـاج بـه تـوجـه داریـد. در کـافه ایـن عمل جایز و مناسب است اما در جلسات کاری منحرف کننده و موجب حواس پرتی میگردد.

 

   – دست زدن به کراوات:

این رفتار مردانه می گوید:می خواهم تاثیر خوبی از خودم بجا بگذارم. این روش اوست که می خواهـد بـه شـما بـفـهــماند شدیدا” در تـلاش اسـت تـا خوشنودتان سازد.

   – دست کشیدن در میان موها:

وقتی افراد نمی دانـنـد چه چیز باید بگویند اغلب اوقات دستشان را میان موها می کشند. نـاظـری که قـادر است زبان بدن را متوجه شود آگاه است که فرد در مورد کاری که می خواهد انجام دهد و یا چیزی که میخواهد بگوید تردید دارد

پاها

    – تکان دادن پاها:

وقتی فردی طوری نشسته که یک پا را روی پـای دیـگر انـداخته و یک پا را در هوا تکان می دهد پیام این است: من حوصله ام سـر رفته. حـرکات نـشـانـگر گـریز است اگرچه بدن فرد ساکن و بدون حرکت می باشد.

    – انداختن پاها روی هم در ناحیه زانو:

این حالت متداول بطور یـکسان در مردان و زنان رایج می باشد. مفهومش این است که: من بـسـیار آسـوده خاطر هستم.

    – قوزک پا روی زانو:

این معمولا عملی مردانه می باشد. میگوید: من قاطعانه از حقوقم دفاع می کنـم اما بـا آرامـش هسـتم. این همان ژست اصیل “پا روی پا اندازی کابویی” است.

    – انداختن پا روی هم در ناحیه قوزک:

این ژسـت در مـردها بیش از زن ها مورد استفاده قرار می گیرد. می گوید: “من مودبانه در آرامش هستم.”

    – به هم پیچیدن پاها:

این ژست در خانمها رایج می باشد. زن پاهایش را به هم می پیچانـد طوری که یک پایش را به پشت قوزک پای دیگرش قلاب میکند. مردها انجام دادن این کار را دشوار می پندارند. بـه هم فشردگی این حالت برداشت ” در آغوشگیری” و نوعی تمایل جنسی را در ذهن تداعی می سازد.

    – قفل کردن پاها:

این نیز نمونه ای از ژست زنانه میباشد. او در حالی که ایستاده یک پا را به پشت پای دیگر قفل می کند. این عمل معمولا به مفهوم آن است که فرد عصبی و ناراحت می باشد.

دست ها

    – خم کردن بازوها:

این کار میگوید: “من پر زور و نیـرومند هستم.” بالا آوردن یـک بازو نیز راهی برای جلب توجه میبـاشد. هر دو دسـت را بـجلو دراز کردن ژست خوش آمد گویی میباشد.

   – دستها به پشت:

وقتی دستها به پشت کمر قلاب میگردند مفهومش این است که فرد وضعیت را تحت کنترل خود دارد. میگوید: “من راحت هستم” مشابه حرکتی که سربازان زمانی که در حالت خبردار نیستند به خود میگیرند.

  – دستها به جلو:

هنگامی که ما مضطرب می باشیم تمایل به نگاه داشتن دستهـای خود در جلوی بدن خود داریم تا بتوانیم یک سد حفاظتی ایجاد گردانیم.

  – دستهای قلاب شده:

بر خـلاف دسـت به سـینه بودن که دستها بطور متقاطع به روی سینه قرار میگیرند، این ژست در افرادی مشاهده میشود که در شرایط اضـطراب آمـیزی قرار دارند. در واقع چنین به نظر می آید برای حفظ جانشان به خودشان دست آویخته اند.

  – دستهای تا شده:

زمانیکه دستها مقابل بدن همدیگر را قطع میکنند، مـعـمـولا نشانگر وضعیت تدافعی میباشد. فرد میگوید: من تمایل ندارم به هرچیزی که با عقایدم در تضـاد می باشد گـوش دهـم. اغـلب مردم از مانعی که این طرز ایستادن پدید می آورد آگاهی ندارند. اما بـی تـردیـد بـرای سـد کـردن هـر گونه تعدی و مزاحـمت بکار گرفته می شـود. خصوصا وقتی که لبهای درهم و اخم نیز با آن همراه گردد.

   – دراز کردن دست :

زمانی که یک مرد نشسته و دست خود را دراز کرده، او میـگوید: “من اینجا را تحت کنترل خود دارم”. اما اگر یک زن این کا را انجام دهد، مـردها معمولا اینگونه می پندارند که او از حد و حدود خود تجاوز کرده است. هر چنـد زمـانـی که تنها یک دست را روی صندلی مجاور قرار میدهد میگوید: “میخواهم مانند شما(مردها) باشم”

  – دست به کمر بودن:

دستها دو طرف کمر به طوری که آرنج به طرف خارج بدن قرار مـیـگیرد فرد میگوید: از من فاصله بگیر. این یک عمل نا آگاهانه می باشد که مـا هـرگاه احساس جامعه ستیزی داشته باشیم و یا در محل پر ازدحامی قرار داریم و تـمایـل نداریم دیگران نزدیک به ما شوند اعمال میکنیم.

   – شانه بالا انداختن:

شانه ها بر آمده گشته و کف دستها به سمت خارج میچرخنـد. پیام روشن و واضح می باشد: من شما را نمی شناسم . و یا من نمی تـوانم به شما کمک کنم. دلالت بر احساس درماندگی فردی است که این ژست را به خود میگیرد.

   – راست قامت ایستادن:

حالت ایستادن افراشته میگوید شما انسان با اعتماد به نفس، صادق و موفقی هستید. حتـی اگـر کـوتـاه قـد باشید، گرفتن یک ژست مطمئن و بی پروا شما را پر ابهت نشان خواهد داد.

– گامهای کوتاه ـ بلند :

استفاده از تمام طول پا در هنگام راه رفتن، گامهای بلند برداشتن و کمر را راست و سر را بالا نگاه داشتن بیانگر یک حالت مطمئن و با صراحت می باشد. برعکس گام های ریز و با شانه های قوز کرده فرد را ترسو و آسیب پذیر مینماید.

احوالپرسی

با اندک بالا آوردن ابرو زمانیکـه بـرای نـخستین بار شخصی را ملاقات می کنید، شما را علاقه مند، با نشاط و هوشیار می نماید.

رویارویی نزدیک

هر فردی مجاز و نیازمند مقدار معینی حـریـم شـخـصـی در پـیـرامـون خودش میباشد. معمولا آن حریم شخصی ۱۸۰ ۹۰ سانتیمتری شمـا امـتـداد مـی یـابد. محدوده صمیمی و خودمانی ۵۰ سانتیمتر امتداد دارد. زمانیکه فردی خیلی نزدیک به جلو می آید منجر به مزاحمت و ناراحتی می گـردد. این یـک عـمل تـجاوز کارانه می باشد که مرزها و حدود دیگران را رعایت نکرده و احترامی برای آنها قائل نمی باشد. این طرز رفتار می تواند سبـب شود تا یـک فـرد مـنـفعـل و بی اراده، احساس آسیب پذیری کرده و حالت تدافعی به خود گیرد. تا زمانی که از شما در خواست نشده عقب بمانید.

بی میلی

اگر میخواهید برتر از دیگران جلوه کنید، پشت به دیوار تکیه زده و دست به سینه بایستید. پیام روشن است: “مزاحم نشوید.”

کشیدن شلوار

این عمل در مردان بیش از زنان انجام میشود. چون مردها هستند که اغلب اوقات شلوار به تن می کنند. پارچه شلوار یک پا به نشانه نـابـاوری بـه بــالا کشیده میشود. مانند این میماند که پایش را روی یک چیز ناخوشایند گـذاشـته و میکوشد آن را از روی شلوارش بتکاند.

به دیوار تکیه زدن

زمانیکه شما به دیوار و یا درب ورودی با آرامش خاطر بسیار، تـکیه می دهید، به دیگران می گویید که بمانند. این روشـی اسـت برای طولانی کردن گفتگو خصوصا وقتی که در موقعیتهای اجتماعی قرار دارید.

تعظیم کردن

این ژست ادای احترام دنیای کهن، دیگر کاربردی جـز در محافل دیپلماتیک و موقعیت های رسمی ندارد. هر چند که در زمانهای گذشته بـه عنوان ادای احـترام و درود فرستاندن متعارف بکار می رفته است، اما اکنـون در اغـلـب اوقـات تـوسـط هـنرمـندان و مجریان بر روی سن مورد استفاده قرار میگیرد.

موی صورت

– ریش و سبیل:

برخی از مردم بر این باورند که ریش و سبیل می تواند نشانه ی راز آلودگی شخص باشد. باید توجه داشت که این برداشت درست نبوده و مردان به دلایل مختلف از موی صورت استفاده می کنند.

در هر صورت, ریش و سبیل می تواند به موارد زیر دلالت کند:

مرد می پندارد که بدین شکل جذاب تر می نمایاند؛

مرد جوان بدین وسیله خود را سالدار می نمایاند؛

با استفاده از ریش, فرد سن و سال و چروک های صورت خود را می پوشاند؛

فرد بدین وسیله نقص صورت خود را می پوشاند؛

مرد ریشو بدین شکل ماهیت عصیانگرانه ی خویش را می نمایاند؛

مرد در جایی شاغل است که از این بابت محدودیتی را به شخص تحمیل نمی کنند.

   – موی خانمها

مدل موی زنان در قیاس با چگونگی موی مردان محدودیت چندانی ندارد, زیرا مردم آسان تر انواع مدل موی سر زنان را می پذیرند, چون مدگرایی عمدتاً از آن جنس مونث است. با این وجود, موی سر نمایان و نامتعارف زنان نیز تعابیر و تفاسیر خاص خود را دارا می باشد.

موهای کوتاه و بلند: بر اساس فرهنگ ما, جوانی و جذابیت جسمانی زنان با موی بلند تعریف و تبیین می شود. به همین دلیل, بلندی و کوتاهی موی زنان تفاسیر خاص خود را دارا می باشد. حال اگر علیرغم این نگرش فرهنگی زنی مویش را کوتاه نگه دارد, باید به موارد زیر توجه کرد:

موی زیبا, کوتاه و آراسته این حالت می تواند نشان گر تمایلات هنری فرد بوده و در عین حال از برخورداری مالی حکایت کند. باری, هزینه کردن مبلغ قابل توجهی از درآمد برای آرایش مو می تواند نشانه ی اهمیت دادن به ظاهر شخصی, میل به پذیرفته شدن, اهمیت دادن به نظرات دیگران و احتمالاً عدم ایمنی باشد.

موی کوتاه معمولی زنان _ چون نگه داشتن موی بلند دشوار و هزینه بر است, بسیاری از زنان موی خود را کوتاه می کنند تا از دنگ و فنگ نگهداری موی بلند در امان باشند. در هر صورت, از نشانه های بارز این حالت می توان از عملگرایی فرد نام برد, به ویژه اگر این حالت با سایر ویژگی های عملگرایی همراه شود.

موی بسیار کوتاه سبب توجه دیگران می شود _ چنان چه لباس زنی زرق و برق دار و زننده باشد, جلب توجه کردن این حالت مو نمود می یابد.

احتمال دارد که موی بسیار کوتاه دلالت بر ضرورت های درمانی داشته باشد _ فرضاً, زنانی که شیمی درمانی می شوند, چاره ای جز این ندارند.

 

====================================================================================

 

۲۲ الگوی طلایی زبان بدن سیاستمداران برتر جهان

چک‌لیستی فشرده، دوخطی و کاربردی برای خواندن و بازآفرینی اقتدار، اعتماد و اثرگذاری در صحنه عمومی

خلاصه مطلب

زبان بدن سیاستمداران بزرگ فقط مجموعه‌ای از حرکت‌های تصادفی نیست، بلکه سامانه‌ای حساب‌شده از ژست، نگاه، مکث، فاصله، حالت چهره و

مدیریت فضاست. در این فهرست، ۲۲ الگوی مهم و پرتکرار به‌صورت دوخطی و توسعه‌یافته آمده تا برای تحلیل رفتار رهبران، آموزش سخنرانی و ارزیابی

حضور رسانه‌ای قابل استفاده باشد.

۱) ژست دست‌های باز و قابل‌مشاهده
وقتی کف دست‌ها رو به بالا یا بیرون قرار می‌گیرد، پیام ضمنیِ صداقت، دسترس‌پذیری و نداشتن نیت پنهان منتقل می‌شود. سیاستمداران حرفه‌ای از این ژست برای نرم‌کردن فضا و افزایش پذیرش روانی مخاطب استفاده می‌کنند.

۲) ژست نوک‌انگشتی یا استیپل
قرار گرفتن سرانگشتان روی هم، یکی از معروف‌ترین نشانه‌های کنترل ذهنی، اعتماد به نفس و احساس تسلط بر موضوع است. با این حال، اگر بیش از حد یا در لحظات نامناسب استفاده شود، می‌تواند رنگ تکبر، فاصله‌گذاری و خودبرتربینی بگیرد.

۳) تأکید با کف دست رو به پایین
این الگو معمولاً در لحظات اعلام تصمیم، مرزبندی، یا بیان موضع قاطع دیده می‌شود و حس اقتدار اجرایی ایجاد می‌کند. استفاده زیاد از آن، به‌ویژه با حرکت‌های شدید، ممکن است لحن را آمرانه، خشک و سلطه‌جویانه نشان دهد.

۴) اشاره با دست باز به‌جای انگشت اشاره
رهبران کارکشته به‌خوبی می‌دانند که انگشت اشاره مستقیم اغلب تهاجمی، متهم‌کننده و تحریک‌آمیز دیده می‌شود. به همین دلیل، برای اشاره به افراد، مفاهیم یا جهت‌ها، بیشتر از کف دست نیمه‌باز یا حرکت ملایم انگشتان بهره می‌برند.

۵) حرکات ضرب‌آهنگی همزمان با کلمات
حرکت‌های کوتاه، سنجیده و ریتمیک دست، به ساختاردهی پیام و برجسته‌کردن واژه‌های کلیدی کمک می‌کند. این رفتار باعث می‌شود شنونده سخن را منسجم‌تر، محکم‌تر و قابل‌دنبال‌کردن‌تر ادراک کند.

۶) نگه‌داشتن دست‌ها در قاب دید
وقتی دست‌ها پنهان می‌شوند یا مدام پایین‌تر از خط کمر می‌مانند، بخشی از سرمایه ارتباطی سخنران از بین می‌رود. نمایش کنترل‌شده دست‌ها در محدوده دید مخاطب، حس شفافیت، حضور و اعتمادپذیری را تقویت می‌کند.

۷) تماس چشمی توزیع‌شده و هدفمند
سیاستمداران مؤثر نگاه خود را بین بخش‌های مختلف جمعیت یا بین لنز و حضار توزیع می‌کنند تا همگان احساس دیده‌شدن داشته باشند. خیره‌شدن طولانی به یک نقطه یا فرار مداوم نگاه، معمولاً حس عصبی‌بودن یا مصنوعی‌بودن را افزایش می‌دهد.

۸) مکث راهبردی پیش و پس از جمله کلیدی
مکث کوتاه پیش از یک گزاره مهم، به ذهن مخاطب علامت می‌دهد که اکنون نکته‌ای تعیین‌کننده در راه است. مکث بعد از جمله نیز به پیام فرصت ته‌نشینی می‌دهد و به گوینده چهره‌ای مسلط، کم‌شتاب و مطمئن می‌بخشد.

۹) لبخند کنترل‌شده و موقعیت‌مند
لبخند در سیاست، اگر دقیق و در زمان مناسب استفاده شود، فاصله روانی را کاهش می‌دهد و از خشکی قدرت می‌کاهد. اما لبخند دائمی در موضوعات جدی، یا حذف کامل آن در فضاهای انسانی، هر دو می‌توانند به تصویر عمومی آسیب بزنند.

۱۰) چانه متعادل و سرِ متمایل به درگیری مثبت
حفظ چانه در راستای طبیعی با زمین، فرد را هم بااعتمادبه‌نفس و هم متعادل نشان می‌دهد. بالاگرفتن بیش از حد چانه پیام تکبر می‌دهد و پایین‌افتادگی زیاد سر می‌تواند نشانه تردید، فرسودگی یا ضعف تعبیر شود.

۱۱) هم‌راستاسازی شانه‌ها با مخاطب
وقتی شانه‌ها مستقیم رو به جمع یا رو به دوربین قرار می‌گیرند، پیام صراحت، آمادگی پاسخگویی و حضور کامل منتقل می‌شود. نیم‌رخ ایستادن یا چرخش بیش از حد بدن، در برخی موقعیت‌ها حالت اجتناب، دفاع یا فاصله‌گذاری روانی ایجاد می‌کند.

۱۲) مدیریت هوشمند فضای صحنه
سیاستمداران زبده فقط حرف نمی‌زنند، بلکه فضای اطراف خود را نیز هدایت می‌کنند؛ کجا بایستند، چه وقت حرکت کنند و چه زمان ثابت بمانند. اشغال سنجیده فضا حس رهبری می‌سازد، در حالی که پرسه‌زدن بی‌هدف نشانه آشفتگی شناختی به‌نظر می‌رسد.

۱۳) ایستادن ریشه‌دار و متوازن
قرارگیری وزن بدن به‌صورت متعادل روی هر دو پا، ثبات روانی و اطمینان درونی را به تصویر می‌کشد. جابه‌جایی عصبی وزن، تاب‌خوردن یا قفل‌کردن غیرطبیعی زانوها غالباً نشانه فشار، استرس یا آمادگی پایین تلقی می‌شود.

۱۴) کاهش رفتارهای خودآرام‌ساز
لمس مکرر صورت، گردن، ساعت، حلقه، دکمه کت یا مالش دست‌ها از جمله رفتارهایی هستند که اضطراب را به‌طور غیرمستقیم افشا می‌کنند. رهبران رسانه‌ای موفق این حرکات را با تمرین حذف یا به حداقل می‌رسانند تا تصویر بیرونی‌شان منسجم‌تر بماند.

۱۵) سر تکان دادن هنگام شنیدن
تکان‌های کوتاه و واقعی سر در هنگام گوش‌دادن، احساس توجه، درک و احترام متقابل را منتقل می‌کند. این رفتار به‌ویژه در مناظره‌ها و دیدارهای مردمی اهمیت دارد، زیرا شدت تنش را کم و احتمال همدلی مخاطب را زیاد می‌کند.

۱۶) همگام‌سازی حالت چهره با محتوای پیام
چهره سیاستمدار باید با موضوع سخن هماهنگ باشد؛ پیام همدلانه با صورت سخت و پیام امنیتی با لبخند نامتناسب، هر دو مخرب‌اند. انسجام میان کلام و چهره، یکی از پایه‌های اصلی اعتبار ادراکی در ارتباط عمومی است.

۱۷) استفاده از سکون در لحظات حساس
قدرت همیشه در حرکت نیست؛ گاهی مؤثرترین لحظه، همان ایستایی کامل پیش از یک پاسخ یا پس از یک جمله سرنوشت‌ساز است. سکونِ آگاهانه به مخاطب حس تسلط، آرامش و امنیت روانی می‌دهد و اثر جمله را چند برابر می‌کند.

۱۸) ورود و خروج حساب‌شده از صحنه
نحوه واردشدن به قاب یا ترک جایگاه، بخشی از پیام سیاسی است و بر برداشت اولیه و نهایی مخاطب اثر جدی می‌گذارد. ورود عجولانه، بی‌تمرکز یا خروج شتاب‌زده می‌تواند تمام اقتدار ساخته‌شده در متن سخنرانی را تضعیف کند.

۱۹) دست‌دادن متعادل و غیرسلطه‌گر
در دیدارهای رسمی، دست‌دادن باید نه سست و نه فشاریِ بیش از حد باشد؛ هر دو افراط پیام نامطلوب دارند. سیاستمداران باتجربه از دست‌دادن به‌عنوان ابزار سنجیده‌ای برای القای احترام، تعادل قدرت و شروع رابطه استفاده می‌کنند.

۲۰) زاویه‌دادن بدن برای کاهش تنش
در شرایط تقابلی، چرخش بسیار جزئی بدن به‌جای روبه‌رویی کاملاً سخت، می‌تواند بار تهدید را کمتر کند و فضا را مذاکره‌پذیرتر نشان دهد. این تکنیک به‌ویژه در نشست‌های دیپلماتیک و لحظات حساس دوربین‌محور بسیار رایج است.

۲۱) استفاده از ابروها برای برجسته‌سازی معنا
بالا رفتن کنترل‌شده ابروها هنگام بیان تعجب، اهمیت یا هشدار، پیام را زنده‌تر و انسانی‌تر می‌کند. اما بازی افراطی با ابروها یا حالات نمایشی صورت، به‌سرعت چهره را مصنوعی، تئاتری و کم‌اعتبار جلوه می‌دهد.

۲۲) پایان‌بندی با نگاه ثابت، سکون و مکث
سیاستمدار حرفه‌ای جمله آخر را رها نمی‌کند؛ آن را با مکثی کوتاه، نگاه مستقیم و توقف حرکتی تثبیت می‌سازد. این الگو باعث می‌شود پیام پایانی نه‌فقط شنیده، بلکه در ذهن مخاطب حک شود و حس قطعیت ایجاد کند.

چک‌لیست ۴ مرحله‌ای برای تحلیل یا الگوبرداری

مرحله اول: مشاهده خام
بدون قضاوت اولیه، فقط نوع ژست‌ها، نگاه، مکث، وضعیت شانه‌ها، حرکات دست و الگوی ایستادن را ثبت کنید.

مرحله دوم: تطبیق با موقعیت
بررسی کنید هر رفتار در چه بافتی رخ داده است؛ مناظره، بحران، سخنرانی انتخاباتی، مذاکره دیپلماتیک یا دیدار مردمی.

مرحله سوم: تشخیص انسجام
ببینید آیا زبان بدن با لحن، محتوا، چهره و زمان‌بندی کلام همسو است یا تناقض در پیام دیده می‌شود.

مرحله چهارم: استخراج الگوی قابل‌استفاده
فقط رفتارهایی را الگو بگیرید که هم طبیعی‌اند، هم متناسب با شخصیت و هم قابل‌تکرار در فضای حرفه‌ای شما هستند.

روایت تشریحی کوتاه

در بسیاری از صحنه‌های بزرگ سیاسی جهان، مردم پیش از آن‌که واژه‌ها را تحلیل کنند، بدن را می‌خوانند. رهبر وارد صحنه می‌شود، دو ثانیه مکث می‌کند، شانه‌ها را رو به جمع تنظیم می‌کند، دست‌ها را در قاب نگه می‌دارد و با یک نگاه توزیع‌شده، قلمرو روانی اتاق را در اختیار می‌گیرد. هنوز جمله اصلی شروع نشده، اما بخش مهمی از داوری ذهنی مخاطب شکل گرفته است. این‌جاست که زبان بدن از «حرکت» به «قدرت نمادین» تبدیل می‌شود.

دیدگاه موافقان و مخالفان در کلاس جهانی

دیدگاه موافقان
پژوهشگران ارتباطات غیرکلامی معتقدند زبان بدن بخش مهمی از ادراک اعتبار، اعتماد و رهبری را می‌سازد. آنان تأکید می‌کنند در فضای رسانه‌ای امروز، به‌ویژه در مناظره‌ها و ارتباطات تلویزیونی، کیفیت حضور فیزیکی گاه به اندازه محتوای کلام اثرگذار است.

دیدگاه مخالفان
منتقدان هشدار می‌دهند که نباید زبان بدن را به فرمول‌های قطعی و ساده‌انگارانه تقلیل داد. از نظر آنان، یک حرکت واحد ممکن است در فرهنگ‌ها، موقعیت‌ها و شخصیت‌های مختلف معانی متفاوتی داشته باشد و تفسیر افراطیِ هر ژست می‌تواند به خطای تحلیلی منجر شود.

مستندات مرجع و مهم در کلاس جهانی

Paul Ekman
از مهم‌ترین چهره‌های جهانی در مطالعه حالت‌های چهره، هیجان و رفتار غیرکلامی؛ آثار او در تحلیل میکروحالت‌ها بسیار اثرگذار بوده است.

Mark Knapp, Judith Hall, Terrence Horgan
در حوزه ارتباطات غیرکلامی و ابعاد علمی رفتارهای بدنی و اجتماعی، از منابع دانشگاهی معتبر به شمار می‌روند.

Joe Navarro
به‌ویژه در تحلیل کاربردی زبان بدن، رفتارهای آرام‌ساز، نشانه‌های تنش و خوانش رفتار در موقعیت‌های رسمی شناخته‌شده است.

Desmond Morris
در تبیین انسان‌شناختی حرکات بدنی و معناهای رفتاری، آثار او مرجع کلاسیک و اثرگذار محسوب می‌شود.

مثال‌های مستند و مستدل در کلاس جهانی

در مناظره‌های تلویزیونی رهبران غربی، بارها دیده شده که نامزدهای موفق‌تر از تماس چشمی توزیع‌شده، مکث‌های قاطع و حرکات دست با دامنه

کنترل‌شده استفاده می‌کنند تا پیام خود را رهبری‌محور جلوه دهند. در دیدارهای دیپلماتیک نیز کیفیت دست‌دادن، زاویه بدن، فاصله فیزیکی و ترتیب

قرارگیری در قاب تصویر، به‌عنوان نشانه‌های ضمنی قدرت، احترام و چانه‌زنی تحلیل می‌شود.

نتیجه‌گیری نهایی

به نظر می رسد که ، زبان بدن سیاستمداران برتر جهان نه جادوست و نه مجموعه‌ای از ترفندهای سطحی؛ بلکه محصول تمرین، خودآگاهی، طراحی

ارتباطی و انضباط رسانه‌ای است. آنچه رهبران مؤثر را متمایز می‌کند، صرفاً داشتن ژست‌های خاص نیست، بلکه توانایی آنان در ایجاد انسجام میان پیام،

چهره، نگاه، سکوت، فضا و حرکت است.

اگر این ۲۲ الگو را بخواهیم در یک جمع‌بندی حرفه‌ای فشرده کنیم، باید بگوییم سه اصل در مرکز همه آن‌ها قرار دارد: دیده‌شدن بدون تهاجم، اقتدار بدون

خشونت، و صمیمیت بدون افتِ شأن رهبری. هر سیاستمداری که بتواند این سه را همزمان و طبیعی بازآفرینی کند، در ذهن مخاطب به‌عنوان چهره‌ای

قابل‌اعتمادتر، مسلط‌تر و مؤثرتر ثبت می‌شود.

 

یادتان باشد هیچ چیز هیچکس و هیچ رفتار و گفتار و یا تفکری آنگونه که به نظر می رسد نیست. پس بسیار مراقب باشید. برگرفته از کتاب زبان بدن ایرانی

 مازیار میر مشاور و تحلیلگر

Mazyar Mir professional consultant and analy

دکتر مازیار میر

نوشته های مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید