• تاریخ انتشار : شنبه 17 دسامبر 2022 - 4:05
  • کد خبر : 373
  • چاپ خبر

مکانیسم های مربوط به سازماندهی فکر

مکانیسم های مربوط به سازماندهی فکر کنترل فعال ذهن خود را به دست بگیرید و تمرکز خود را معطوف ساختن یک شاهکار کنید؟ چه می‌شود. اگر ذهن خود را برای زندگی که به شما شادی و نشاط می‌دهد، طراحی کنید؟ ذهن شما دقیقا کلید موفقیت است و شما این قدرت را دارید که یاد بگیرید

مکانیسم های مربوط به سازماندهی فکر

کنترل فعال ذهن خود را به دست بگیرید و تمرکز خود را معطوف ساختن یک شاهکار کنید؟ چه می‌شود.

اگر ذهن خود را برای زندگی که به شما شادی و نشاط می‌دهد، طراحی کنید؟

ذهن شما دقیقا کلید موفقیت است و شما این قدرت را دارید که یاد بگیرید چطور ذهن نیمه هشیار خود را پنهان کنید. اگر می‌خواهید

زندگی را که دوست دارید، زندگی کنید، زمان آن است که تصمیم بگیرید، متعهد شوید و عمل کنید. این چیزی نیست که ما می‌توانیم

در زندگی انجام دهیم که تفاوت ایجاد کند – این کاری است که ما انجام می‌دهیم. و حالا زمان بهتری برای کنترل ذهن خود وجود

ندارد.

آیا می‌خواهید یاد بگیرید چطور ذهن نیمه هشیار خود را برای موفقیت در روشی که تونی در ویدئو توصیف می‌کند، برنامه‌ریزی کنید؟

این مرحله‌ای است که باید انتخاب کنید.

سازمان می‌بایست حمایت و پشتیبانی مدیران رده بالای سازمان را به اطلاع کارکنان برساند.

هر پیشنهاد می‌بایست بیانگر بروز یک مشکل در سازمان باشد، مشکلی اساسی یا فرصتی برای بهبود فرایند موجود یا وضعیت موجود

هر پیشنهاد می‌بایست یک راه حل مشخص و یا نحوه حل مشکل را نیز ارائه دهد

پیشنهادها حتی‌الامکان مکتوب باشد

هر پیشنهاد می‌بایست توسط پیشنهاد دهند، امضاء گردد و مورد تأیید قرار گیرد.

تحویل گیرنده پیشنهاد می‌بایست در ازای دریافت پیشنهاد ارائه نماید. در رسید و اصل پیشنهاد تحویل گیرنده می‌بایست دقیقاً زمان

و ساعت دریافت پیشنهاد را درج نماید.

یافتن نظریه در تئوری سازمان در تحقیقات تجربی اخیر به طور فزاینده‌ای سخت شده است زیرا اکثر محققان فعلی کار خود را بر

اساس پدیده‌هایی که مطالعه می‌کنند به جای سنت نظری که در آن عمل می‌کنند شناسایی می‌کنند. این تئوری خشکسالی احتمالاً از

محدودیت‌هایی ناشی می‌شود که پارادایم‌های سازمانی دهه 1970 در توضیح سازمان‌های معاصر با آن مواجه بودند. این مقاله

استدلال می‌کند که بزرگ‌ترین نقطه قوت نظریه سازمان به‌عنوان یک حوزه، پارادایم‌های نظری خاص نیست، بلکه مکانیسم‌های غیر

آشکار تجمیع این حوزه است که نظم را در شرکت‌ها و جاهای دیگر ایجاد می‌کند. استفاده متفکرانه از مکانیسم‌های اجتماعی، در

خدمت پژوهش مسئله‌محور، می‌تواند وسیله‌ای متحدکننده برای حوزه مطالعات سازمانی باشد.

طراحی بالا به پایین و پایین به بالا (Top-down and bottom-up design) هر دو استراتژی‌هایی در پردازش

اطلاعات و مرتب‌سازی کارها و اطلاعات هستند که در زمینه‌های مختلفی چون نرم‌افزار، رفتارشناسی انسانی و تئوری‌های علمی و

مدیریت و سازماندهی کاربرد دارند. قابلیت استفاده در تکنیک ریختن و فکر کردن و مدیریت در هر پروژه ای را دارا می‌باشند یکم

یک روش بالا به پایین (که گاهی به عنوان طراحی گام به گام از آن نامبرده می‌شود یا در مواردی هم ارز با تجزیه به کار می‌رود)، اساساً

یک سیستم را به اجزای کوچکتر خود می‌شکند تا بتواند از وضعیت زیرسیستمهای آن با استفاده از یک روش مهندسی بازگشتی اطلاع

کسب کند.

در روش بالا به پایین یک دید شمای کلی از سیستم در دسترس است ولی نه به معنای اینکه این طرح کلی با جزئیات کامل باشد؛ لذا

هر زیر سیستمی به ما اطلاعات جامع تر و کاملتری را می‌دهد و گاهی برای درک ساختار یک سیستم باید تعداد وارد جزئیات و ساختار

تعدادی زیادی از زیرسیستم‌های آن بشویم تا بتوانیم به شناخت خوبی از جزئیات سیستم اصلی برسیم. یک روش بالا به پایین معمولاً

به وسیله یک black box en:Black boxمشخص می‌شود. این عمل باعث می‌شود مدیریت و اداره کردن آن آسان‌تر شود. به هر حال

ممکن است بلک باکس ممکن است در روشن کردن مکانیزم مولفه‌ها یا در نشان دادن بیشتر از حد جزئیات شکست بخورد. روش بالا

به پایین با یک تصویر بزرگ شروع می‌شود و در هر مرحله با رفتن به سطح پایینتر به تصویرهای کوچکی خرد می‌شود.[۱]

روش پایین به بالا بر اساس بنا کردن و ساختن اجزای کوچک سیستم و سپس ادغام آنها برای ساختن سیستمی پیچیده‌تر است.

پردازش پایین به بالا یک مدل از پردازش اطلاعات است که بر اساس داده‌های ورودی از محیط برای شکل‌دادن یک ادراک است. از

دید روانشناسی ادراکی (cognitive psychology perspective)، اطلاعات از طریق چشم (ورودی سنسور یا دکمه مربوط) به ما می‌رسد

و سپس تبدیل به تصویری برای مغز می‌شود که قابلیت تفسیر و درک کردن به عنوان یک ادراک را دارد. در روش پایین به بالا برای

درک کلی سیستم ابتدا به بررسی جزئیات تک تک ساده‌ترین و پایه‌ترین مولفه‌های سیستم می‌پردازیم و سپس به وسیله آنها به

سیستم بالاتر از آن می‌رسیم.

این مولفه‌های کوچکتر به همدیگر به منظور تشکیل یک زیرسیستم بزرگتر متصل می‌شوند. ممکن است برای همین زیرسیستم‌های

بزرگتر این مرحله یک یا چند بار تکرار شود تا زمانی که بالاترین سطح سیستم شکل خود را بگیرد. این استراتژی را می‌توان مشابه مدل

«بذر» در نظر گرفت. به این منظور که در شروع همه چیز کوچک است و اما به مرور همواره پیچیده‌تر و کامل تر می‌شود.

مازیار میر مشاور و تحلیلگر

 

لینک کوتاه

برچسب ها

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.